مسعود لقمان، سردبیر تارنگار گروهی - پژوهشی روزنامک، بعد از ظهر روز جمعه یازدهم اردیبهشت، به طور اتفاقی در مراسمی که برای بزرگداشت روز جهانی کارگر، به دعوت شماری از سندیکاهای مستقل کارگری در پارک لاله تهران برگزار شدهه بود، حضور یافته و برای ما هنوز روشن نیست که به چه دلیل مضروب و بازداشت میشود. شب هنگام نیز نیروهای امنیتی به خانه مسعود میآیند و کتابها و لوازم شخصیاش را توقیف میکنند.
مسعود لقمان فعالی شناخته شده در عرصه امور فرهنگی است و برای تمامی بستگان و دوستانش، اتفاقی بودن حضور وی در تجمع مورد اشاره، با شناختی که از روحیه فرهنگی و غیرسیاسی وی دارند، محرز است.
البته بیتردید کارگران ایرانی و سندیکاهای مستقل کارگری حق دارند که روز اول ماه مه را همانند همه کارگران جهان، آزادانه و به دور از تعدی نیروهای نظامی و امنیتی برگزار کنند. اما از آنجایی که مسعود لقمان هیچگاه فعالیتی در عرصه جنبش کارگری نداشته، بیگمان حضورش در آنجا کاملن تصادفی بوده است. گذشته از این مسعود لقمان روزنامهنگار عضو انجمن صنفی روزنامهنگاران است و حضور او در صحنه یک تظاهرات خیابانی، از مقتضیات طبیعی حرفهاش میباشد.
مسعود ساعتی قبل بیمارستانی را که یکی از بستگانش در آن بستری بوده ترک کرده تا به منزل برود که تا ساعات پایانی شب که با نیروهای امنیتی به خانه بر میگردد، خانواده و دوستانش از محل نگهداری او بیخبر بودهاند.
روز شنبه نیز قرار بازداشت مسعود تمدید و او را رهسپار زندان اوین شد...
مسعود عزیز در بند است اما همچنان که او میخواست که روزنامک در هر شرایطی به کار خود ادامه دهد، روزنامکیان همچنان این تارنگار را فعال نگاه داشته و روال طبیعی روزنامک را دنبال میکنند.
امید که به زودی در همینجا خبر آزادی مسعود لقمان گرامی را از بند زندان اعلام کنیم.
