عکس از روزنامک؛ نیلوفر لقمان
گمشده در هزارهها؟
تاریخ، به راهِ راست رود که روا نیست در تاریخ، تبذیر و تحریف کردن (بیهقی)
با دوستان و یاران در حال بررسی جنگهای ایران و یونان و آسیبشناسی دیدگاه کلاسیک غربیان به آن و غرضورزیهای تاریخی آنان بودیم که یکی دیگر از یاران خبر رساند که دکتر پرویز رجبی در مصاحبهای که 12 آبانماه سال جاری در روزنامه اعتماد منتشر شده است، سخنانی بحثبرانگیز و نه چندان منطقی بر زبان راندهاند که نیاز است بدانها پاسخ داده شود. هر کسی که اندک آگاهیای درباره تاریخ ایران داشته باشد به دیدگاه انتقادی دکتر پرویز رجبی –که در همین مصاحبه وظیفه مورخ را بیوطنی میدانند– به تاریخ ایران آگاه است. ولی به راستی این مصاحبه از جنس دیگری بود.
تحلیل، آسیبشناسی، انتقاد دیدگاه رایج و حتی ایراد سخنان جنجالی و بحثبرانگیز یک چیز است و پریشانگویی چیزی دیگر. آنچه من در این مصاحبه دیدم به راستی انتقاد و آسیبشناسی و سخن بحثبرانگیز نبود. آشفتهگویی و پریشانگویی سفسطهآمیز بود و بس. به گونهای که همان روز در نشست گروه خود بدین نتیجه رسیدیم که شاید اصلاً نیاز به پاسخ نباشد. چاپ این سخنان و پخش آن کافی است تا یک عمر اعتبار علمی دکتر پرویز رجبی را بر باد دهد.
من به شخصه با همه انتقادات وارده، به موی سپید دکتر رجبی و اینکه او به هر رو در زمینه ایرانشناسی عمری را گذاشتهاند، احترام میگذارم و امیدوارم ایشان پس از این انتشار این نقد، سخنان سراسر آشفته خود را تکذیب و یا تصحیح کنند. لازم به ذکر است که بخشهای درون گیومه و ایرانیک شده، مو به مو برداشت شده از مصاحبه دکتر رجبی است.
ادامهی نوشته

























